مانی فستِ نود و نه
همشونو دوست دارم
با همه چی شون
پستان ها را دوست دارم - بزرگ - کوچک - آویزان
کس ها را دوست دارم - برآمدگی ِ شهوانی ِ شان را
و پشم هایشان
ران های قوی ، با استقامت
موهایشان را دوست دارم
دماغ های گنده ، کوچک ، کج ، و عمل کرده شان را
هر اسمی که می خواهند رویش بگذارند
دماغ دماغ است و
دماغ دماغ بود و
فاتمه فاتمه نبود و
نیست و
نخواهد بود و
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ - ..............
ـ
لب هایشان را دوست دارم
دندان های کج و صاف و سفید و زرد و خرابشان را
گوش هایشان را با حسی عجیب
سینه هایشان را سپر کرده - یا ...........
ناف های فرو رفته و بیرون زده
چشم هایشان را دوست دارم
و اشک هایشان
هیچ وقت گریه نکرده بودم
به جز روزی که همسایه مان تخمی مرد
و من شاهد مرگش بودم
اشکم را دوست ندارم
ولی ریدن را
سیفون را کشیدم
لذتی عجیب
راحت شدم .
ـ
....دکلمه
Labels: poesie
