گربه هه
من راستش نه خودمو دستِ بالا می گیرم
نه دستِ پایین .
دستا بالا
دستا پایین
که گربه شاخت نزنه .
که البته درستش اینه :
............................... - آسه برو
............................... - آسه بیا
................................ - تا گربه شاخت نزنه ........
ـ
آخه گربه هه مدتیه بدجور شاخ می زنه
اصلاً دستِ هرچی گربه که هیچی ، گاو رو بسته و شاخ می زنه
بدجوری شاخ می زنه
گربه هه
شونه هم می کشه ، شاخ و شونه ، شاخ می زنه و شاخ و شونه می کشه
و برای خودش شده گاوی
گاوی دو سر
و روی هر سرش شاخ هایی بس : مهیب !
مهیب تر از صورتِ گوساله ی نر ِ تخم بریده ای
که تخم هاشو هرروز
با دل و قلوه ی چند بزغاله ی یتیم
جغول بغول می کنن و
می دن گربه هه می خوره
آخه خیلی گرسنشه
گربه هه .
ـa
....دکلمه
Labels: poesie
