از ته
پروانه را سخت ،
.............. ،
بال هایش را قیچی کردند .
ـ
مکثِ سپید
شصت و چهار چنگ
بر خود کشید و
سیاه شد
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ .............. دم نزد .
ـ
....دکلمه
Labels: poesie
// Eingestellt von Siavash Maleki @ 17:57 