" ننه من غریبم !
از تو یک دیو
سحرگاه
بسازم مشرق و ایران زمین را
که از خود .........
و در خود .........
و بر خود ........
ـ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ..... در رفت
ـ
چه پابرجایی ِ عجیبی بر این پشم های مشکی ِ شرم گاهی بپا بود.
ـ
صبح و پوپک و بابونه
بیا از تخت بیرون که .........
ـ
قوقولی قوقولی های سرسام آورونه
چاشت های پر پیمونه
در نارنجستان نارنگی ها آویزونه
بدو برو بکن که فردا یکیش نمی مونه .
ـ
لیس پس لیس های وارونه - تعقید ِ لفظی
پیش قراول های دیوونه - زبان ِ استقرایی
داروگران ِ مبدل - هندونه
یاردانقلی های روغن کاری شده - اوه ، اوه ، اوه ......... ویلونه !
ـ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـ
حرف ها زار
جمله ها زار
ذهن ها زار
ـ
تعارف ها توخالی
کله ها توخالی
ــــــــــــــــــــــــــــــ - هرروز یک ورطه ی جدید
شکم ها .......
ـ
پس و پیش های ناراضی
تکانه های بی گدار
زاد و رود ِ نا به کار
اسقاط ِ کلیه ی خیارات
شام ِ غریبان ِ جزوه کش
ـ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ " ننه من غریبم ! "
ـ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـ
سوراخ ها را با آیات الاهی پر کنید !
از آیات الاهی مساله بسازید !
از مساله ها مشتق بگیرید !
مشتق ها را سزارین کنید !
بند ناف ِ واقعیت را ببرید !
واقعیت ها را سوراخ سوراخ کنید !
سوراخ ها را با .........
ـ
ظهر و پوپک و بابونه
بیا از تخت بیرون که دنیا ...........
ـ
ــــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـ
پشم ها رشد می کنند
دراز می شوند
من رشد می کنم
آن ها رشد می کنند
دو سه تا خیار ِ الزامی میل می کنند
آویزان می شوند
روی صفر حرکت می کنند
الف بر سینه می کشند
کوچ می کنند
وارد جامعه ی اشتراکی می شوند
- مصدری که با افزودن یک نشانه ی مصدری به آخر آن درست شده است -
اسکان می یابند
از مرداب کره می گیرند
تب ِ ینجه می گیرند
از تخت بیرون می آیند
وارد تونل وحشت می شوند
طعمه ی پیغمبران ِ نفت می شوند
الف بر خاک می کشند
دست پاچه ، مختل ، گیج ، مغشوش
در حیاط خلوت ها دنبال کیرهای مصنوعی می گردند
لرزه در اتاق ِ پذیرایی می اندازند ........
ـ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـ
از تو یک دیو
شام گاه
بسازم مشرق و ایران زمین را
که از خود - تجاوز
و در خود - تجاوز
و بر خود .......
ــ
ــ
چه پابرجایی ِ عجیبی بر این پشم های مشکی شرم گاهی بپاست
ـ
شب و پوپک و بابونه
در نارنج زار تیکه های درد آویزونه
بدو برو بکن که دنیا
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ - سرا پا حیرونه !
ـ
....دکلمه
Labels: poesie
