بی شمار
از آغاز صبح تا آغاز شب
از پایان شب تا پایان صبح
هستیم
می خوریم ، می چریم ....... بی شمار
ـ
بی شمار سپیده دم
نوری از پشت پنجره های مشبکِ شیشه ای
پریشان و سربسته
صبحی بی وجود را
به زور
وارد چهارچوب تنگ سلول های دربسته می کند .
ـ
بیدارباش
بی شمار بیدارباش
قفل و چفت و باز
صبحانه ......................... بی شمار
تخت ها همواره چیده اند
درازکش می طلبند
پنجره ها نسیمی بی حال را به داخل می کشند
و چند گنجشکِ پرگو
پشت دیوارهای بتونی ، گفت وگوهای روزمره ی خود را بی شمار
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ پی می گیرند
قفل و چفت و باز و بسته .
ـ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـ
بی شمار بسته
در تقابل ِ روزهای بی شمار و کت بسته
مناسبتی عجیب
انگار واژه ی آزادی را این جا آفریده اند.
ـ
بی کار
مردان بی کار
گیرنده های عصبی و آنتن
و سی گار
بی شمار سی گار
انگار افکار خود را دود می کنند
تنباکو این جا
حکم گل همیشه بهار را دارد .
ـ
خسته
از بی شمار تکرارهای دربسته
خود را آغاز کرده اند
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ .............. شب را به پیش باز می روند.
ـ
ساعت های بی عقربه ، پیوسته
تقویم های تنبل و کند
این جا زمان حس کردنی ست
انتظار
رویا
تردید
آینده
بی شمار آینده
نه ، انگار واژه ی آزادی را جداً همین جا آفریده اند.
ـ
و دیگر ..........
آرزو
آرزوهای بدون کلید
کلیدهای بدون در
درهای همیشه بسته ،
این جاست که انسانی پشت در پی می برد
بدون کلید آغاز کرده است
روی برمی گرداند
شش قدم برمی دارد
جلوی دیوار بتونی
ـــــــــــــــــ مشبک
ـــــــــــــــــ شیشه ای
ـــــــــــــــــ کدر
می ایستد
پنجره را باز می کند
از شکافی تنگ در بالای آن
نگاهی باریک به آسمان می اندازد
شب را می یابد
احساسی بی کران در خود حس می کند
و برای نخستین بار
واژه ای به نام آزادی را
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ بی شمار
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ......... می آفریند .
ـ
....دکلمه
Labels: poesie
